Stary Testament Stary Testament przedstawia zróżnicowane podejście do kwestii ubóstwa. Z jednej strony pojawia się przekonanie, że bieda jest karą Bożą za grzechy, a dobrobyt – nagrodą za prawość. Na przykład w Księdze Przysłów 13:25 można przeczytać:
Z drugiej strony, wiele fragmentów nakazuje troskę i hojność wobec ubogich. Prawo Mojżesza wzywa do równego traktowania bliźnich i do pomocy potrzebującym:
Niektóre Psalmy zawierają liczne odniesienia do sprawiedliwości społecznej i obrony ubogich:
Amos silnie podkreśla potrzebę sprawiedliwości i prawości – jako przejawów miłości wobec ubogich i sprzeciwu wobec ich ucisku. Izajasz, autor Księgi Izajasza (rozdziały 1–39), rozwija tę myśl, wzywając ludzi wierzących do działania na rzecz potrzebujących i piętnując bierność:
Mądrość Syracha, zaliczana przez Kościół katolicki i prawosławny do ksiąg deuterokanonicznych Starego Testamentu potępia pogoń za bogactwem: