XIX wiek i współczesność mały|James Connolly, któremu przypisuje się stworzenie fundamentów chrześcijańskiego socjalizmu w Irlandii. W książce Religion and the Rise of Socialism historyk Eric Hobsbawm argumentował, że „nowoczesny ruch socjalistyczny klasy robotniczej rozwinął się w przeważająco świeckiej, a nawet często otwarcie antyreligijnej ideologii.” Jednocześnie on i inni historycy wskazywali na przykłady, gdzie nie miało to zastosowania – szczególnie w Wielkiej Brytanii w XIX i XX wieku, gdzie, jak twierdzili E. P. Thompson i Stephen Yeo, dominującą rolę w ruchu robotniczym odgrywał etyczny socjalizm. Wybitnym przykładem chrześcijańskiego socjalizmu (lub socjalizmu chrześcijańskiego) był Keir Hardie, jeden z założycieli Partii Pracy w Wielkiej Brytanii, który twierdził, że „nauczył się socjalizmu z Nowego Testamentu”, gdzie, jak mówił, znalazł swoją „główną inspirację.” Socjaliści tego nurtu uważali, że socjalizm jest ucieleśnieniem nauk Jezusa, a także że może on ocalić Kościół przed Mamoną – która, ich zdaniem, sprawiła, że Kościół zbłądził i uległ zepsuciu, stając po stronie bogatych i wpływowych przeciwko ubogim. Według tej interpretacji socjalizm nie był wrogiem religii, lecz przeciwnikiem tych, którzy wykorzystywali religię do wspierania kapitalizmu i utrzymywania status quo.