thumb|Edmund Harwas (pierwszy z prawej) w Polskich Kompaniach Wartowniczych (Niemcy, 1946) Polskie Kompanie Wartownicze (również Polskie Oddziały Wartownicze) – Ruchoma Służba Pracy (Mobile Civilian Labor) przy amerykańskich wojskach okupacyjnych w Niemczech oraz we Francji i Belgii, istniejąca od jesieni 1944 na terenie Francji, Belgii, a od maja 1945 na terenie Niemiec.
Organizacja i skład osobowy Była to służba pracy na zasadzie robotników najemnych, pracownicy byli poddani rygorowi zbliżonemu do wojskowego, w ruchomej służbie byli w większości skoszarowani. Oddziałami roboczymi pełniącymi zadania wartownicze dowodzili wojskowi amerykańscy, jednocześnie starano się pozyskiwać jako polskich dowódców, byłych polskich wojskowych najlepiej oficerów. Robotnicy zatrudnieni w kompaniach roboczych nazywanych wartowniczymi podlegali procedurom zatrudnienia amerykańskiej instrukcji z kwietnia 1944 "Standing Operating Procedure No 27". Pozyskane tą drogą grupy pracujące na rzecz US-Army podlegały kierownikom tyłowych instytucji wojskowych. Robotnicy podpisywali kontrakt - umowę o pracę. Od stanowiska pracy, specjalności i kwalifikacji uzależniona była wykonywana praca i otrzymywana płaca. Prowadzono rejestr przepracowanych godzin. Wypłaty dokonywały miejscowe Urzędy Pracy, które rozliczały się z armią USA.