Pracownicy byli ubezpieczeni na wypadek choroby. W kompaniach roboczych - wartowniczych znalazła się na prośbę amerykańskich władz wojskowych pewna niewielka grupa żołnierzy służby czynnej ze składu PSZ, głównie oficerów. Sformowane oddziały wartownicze Labor Service nie podlegały polskim władzom politycznym i wojskowym rolę nadrzędną pełniło amerykańskie Dowództwo Etapów Communication Zone początkowo na terenie Francji z siedzibą w Paryżu, a następnie po zakończeniu działań wojennych przeniesione na teren okupowanych Niemiec. Z uwagi na duże zapotrzebowanie na uzbrojone oddziały robocze pod koniec września 1944 strona amerykańska podczas spotkań z członkami Delegatury Ministra Obrony Narodowej we Francji usiłowali w sposób nieformalny wciągnąć do współpracy przy tworzeniu uzbrojonych formacji roboczych polskie władze wojskowe. Strona amerykańska odmówiła podpisania jakiejkolwiek umowy na gruncie międzynarodowym. Otwarte we Francji ośrodki rekrutacyjne do PSZ nastawione były na zbieranie ochotników do formowania nowych jednostek wojskowych i uzupełnianie walczących (1 Dywizja Pancerna). Strona amerykańska jednak przystąpiła do tworzenia uzbrojonych oddziałów roboczych jako roboczej siły najemnej.