Od 90° W do 130° W ciągnął się Nibymur Zachodni.

Większość ludności planety skupiała się na dwóch mniejszych pustyniach zwanych Basenem Imperialnym oraz Basenem Hagga, obydwa mające kształt klina, którego grot skierowany był ku biegunowi północnemu. Były one otoczone przez Mur Zaporowy, który w znaczący sposób chronił mieszkańców przed zagrożeniami otwartej pustyni. Znajdowało się tam Arrakin – miasto stołeczne planety za czasów Atrydów – umiejscowione w najbardziej wysuniętej na południe dolinie Basenu Imperialnego, niedaleko Wieńcomuru Zachodniego – wąskiego i wysokiego wypiętrzenia skalnego (dochodzącego do 6240 metrów nad poziom blechu). Około dwieście kilometrów na północny wschód od Arrakin znajdowało się miasto Kartagin, stolica planety za czasów Harkonnenów.

W czasach Boga Imperatora geografia Arrakis uległa zmianie. Aby wyrównać powierzchnię planety oraz pozyskać surowce do budowy osad, miast (na przykład Onn), a głównie Cytadeli Leto II, rozebrano większość Muru zaporowego. Wydrążono także koryta nowych rzek: na przykład rzeka Idaho miała sztuczny bieg, wyznaczony przez ixańskie maszyny.