W czasie służby w wojsku Dostojewski poznał , żonę urzędnika celnego Aleksandra Isajewa z Syberii. Po jego śmierci, 6 lutego 1857 roku, Fiodor i Maria wzięli ślub w cerkwi w Kuźniecku.
W 1859 roku Dostojewski rozpoczął starania o zezwolenie na powrót z zesłania. Pisał prośby do cara Aleksandra II, naczelnika korpusu żandarmerii Aleksandra Timaszowa, naczelnika III Oddziału Ochrany Wasyla Dołgorukiego i bohatera Sewastopola generała Eduarda Totlebena. Pod koniec 1859 Dostojewski otrzymał zezwolenie na powrót z zesłania. Udał się najpierw do Tweru, a potem uzyskał zezwolenie na osiedlenie się w Petersburgu, do którego przybył w grudniu 1859 roku.
Podczas pobytu na Syberii nasiliły się u Dostojewskiego ataki padaczki, na którą chorował zapewne już przed zesłaniem. mały|Dostojewski w Paryżu w 1863 roku
Dalsze koleje życia Od stycznia 1861 Dostojewski redagował „Wriemia”, pismo założone przez jego brata, Michała, które w 1863 roku zostało zamknięte przez cenzurę z powodu publikacji artykułu Prorocze pytania pióra .
W 1864 roku umarła Maria i starszy brat pisarza Michał. Po śmierci pierwszej żony i brata Dostojewski popadł w depresję. Przyczyniły się do tego długi, które odziedziczył po bracie i własne, które zaciągnął, grając w kasynie.