Dostojewski był hazardzistą i nałóg ten często doprowadzał go na skraj bankructwa.
mały|Dostojewski w 1876 roku 4 października 1866 pisarz zatrudnił stenotypistkę, uczennicę petersburskich kursów stenograficznych, Annę Grigoriewnę Snitkinę. Oświadczył się jej 8 listopada 1866 roku, a 15 lutego 1867 wzięli ślub. Przeżyli wspólnie czternaście lat. mały|Dostojewski w 1879 roku
Śmierć thumb|upright|left|Iwan Kramskoj, Dostojewski na łożu śmierci (rysunek) thumb|Grób Dostojewskiego Dostojewski był nałogowym palaczem papierosów, co pogarszało jego stan zdrowia. Zmarł na krwotok płucny w wieku 59 lat. Według niektórych szacunków w kondukcie pogrzebowym uczestniczyło nawet 30 000 żałobników.
Pisarstwo
Wczesne prace Pierwsza powieść Dostojewskiego Biedni ludzie została napisana w 1845 roku i ukazała się w 1846. Spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki.
W 1846 roku Wissarion Bielinski skrytykował powieść Sobowtór. Inne prace z tego okresu – Białe noce, Nietoczka Niezwanowa – również spotykały się z krytyką i sam Bielinski miał przyznać, że jego proroctwo okazało się fałszywe i z Dostojewskiego nie będzie już wielkiego pisarza.
Późniejsze prace