W 1841 roku Dostojewski otrzymał stopień podoficerski, a po zdaniu egzaminów w 1844 roku został oficerem rezerwy w stopniu porucznika. Po zakończeniu nauki zamieszkał u przyjaciela w Petersburgu, doktora Rosenkampfa. W tym czasie zarabiał na życie tłumaczeniem na rosyjski sztuk Balzaka. Przełom w jego życiu i twórczości nadszedł po początkowo entuzjastycznym przejęciu go do tzw. „kręgu Bielinskiego”, elitarnej grupy towarzysko-literackiej ówczesnego Petersburga, dzięki czemu w 1846 roku mógł wydać swoją pierwszą książkę, Biedni ludzie.
Katorga i zesłanie mały|Portret Fiodora Dostojewskiego, 1847 Do 1849 roku Fiodor Dostojewski należał do tzw. Koła Pietraszewskiego, założonego przez socjalistę Michaiła Butaszewicza-Pietraszewskiego. Pisarz spotykał się na tzw. „piątkach”, spotkaniach towarzyskich, podczas których dyskutowano na tematy filozoficzne i społeczne.