Węgierka straciła kilka miesięcy występów, ale wiosną 1960 ponownie prezentowała się znakomicie, pozostając niepokonaną w cyklu turniejów na Riwierze (Menton, gdzie obok singla wygrała także grę mieszaną, Cannes, Monte Carlo), a następnie w wieku niemal 36 lat wygrywając mistrzostwa Włoch. W turnieju tym pokonała w ćwierćfinale Reneé Schuurman z RPA 9:7, 6:0 (chociaż rywalka w pierwszym secie prowadziła już 5:0), a w półfinale debiutującą na kontynencie europejskim Australijkę Jan Lehane 6:1, 6:0. Finał z Ann Haydon Körmöczy rozstrzygnęła na swoją korzyść 6:3, 4:6, 6:1. Dyspozycja z pierwszej części sezonu stawiała ją w gronie faworytek do ponownego triumfu na kortach Rolanda Garrosa, gdzie otrzymała najwyższy numer rozstawienia. Start zakończyła jednak niefortunnie – w pierwszej rundzie otrzymała wolny los, w drugiej odniosła zwycięstwo walkowerem, ale w trzeciej rundzie, a w pierwszym rozgrywanym meczu, doznała kontuzji w pojedynku z reprezentantką Egiptu Betsy Abbas i musiała zejść z kortu przy stanie 5:4 w pierwszym secie. Tym razem kontuzja nie okazała się tak poważna jak kilka miesięcy wcześniej i Węgierka powróciła na korty jeszcze przed Wimbledonem, ale w Londynie odpadła już w II rundzie.