thumb|Schemat zespołu fleksograficznego:1. cylinder rastrowy2. cylinder formowy3. cylinder dociskowyna czerwono: kałamarz farbowy (wanna farbowa) oraz rakiel
Fleksografia, fleksodruk (z gr. flekso, giętki) – technika druku wypukłego elastycznymi formami drukowymi i ciekłymi farbami szybkoschnącymi.
Charakterystyczną cechą fleksografii jest występowanie elastycznej, wypukłej formy drukowej wykonanej zazwyczaj z polimeru, rzadziej z gumy. Dzięki temu technika ta stosowana może być w przypadkach, kiedy podłoże nie jest idealnie równe. Technika ta jest najbardziej uniwersalną techniką druku, jeśli chodzi o możliwości zadruku różnych podłoży.
Historia 1853 – umowny początek fleksografii, gdy w Stanach Zjednoczonych wykonano pierwszą elastyczną płytę do maszyny rotacyjnej. W początkach istnienia fleksografię nazywano drukiem anilinowym, gdyż stosowano farby z barwników anilinowych, obecnie uważanych za nietrwałe i brudzące. lata 60. XIX wieku – uruchomienie produkcji syntetycznych barwników anilinowych przez firmę BASF 1890 – powstanie pierwszych maszyn do druku anilinowego farbami alkoholowymi 1938 – opracowanie technologii produkcji farb wodorozcieńczalnych do druku fleksograficznego. W tym samym roku opatentowano wałek rastrowy (zwany też wałkiem aniloksowym) do przekazywania farby.