Przeczenie czasownika tworzy się przez słowo non na przykład homo non lege libros (człowiek nie czyta książek).
Verba deponentia Latino sine flexione miało pewien problem z tzw. verba deponentia. Verba deponentia były czasownikami w łacinie, które nie miały strony czynnej. Miały tylko stronę bierną. Była to ważna klasa czasowników. Już nawet czasownik loquor (= mówić) należał do verba deponentia. W swoim artykule Peano radził potraktować verba deponentia jako czasowniki strony czynnej, ale nie wytłumaczył jak dokładnie to zrobić. Teoretyczny bezokolicznik strony czynnej loquor (którego on nie ma, bo nie ma strony czynnej) brzmiałby *loquere. To daje odmieniony czasownik loque w Latino sine flexione. Taki bezokolicznik i odmieniony czasownik są używane w podręcznikach Latino sine flexione: quando nos dice: me loque italiano, me non intende que me loque italiano in isto momento, sed que me sci loquere, habe locuto et loquerá italiano.
Łącznik (kopula) Czasownik być w znaczeniu X jest Y posiada formę es w liczbie pojedynczej oraz sunt w liczbie mnogiej.
Czasowniki modalne vol (chce), debe (musi), używa się także zwrotu necesse es (trzeba/potrzebne jest).