thumb|Władysław Raczkiewicz Naczelny Polski Komitet Wojskowy, w skrócie Naczpol – reprezentacja żołnierzy polskiego pochodzenia w wojsku rosyjskim, powołana po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w Rosji na I Ogólnym Zjeździe Wojskowych Polaków w Piotrogrodzie (8–22 czerwca 1917). Prezesem komitetu został chorąży armii Imperium Rosyjskiego Władysław Raczkiewicz.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej, po stronie rosyjskiej rozpoczęły się prace nad organizacją formacji polskich. Podstawą ich tworzenia była odezwa wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza, głównodowodzącego wojskami rosyjskimi z dnia 14 sierpnia 1914 do Polaków, w odpowiedzi na akcje oddziałów strzeleckich Józefa Piłsudskiego. Już we wrześniu 1914 powstały tzw. drużyny Gorczyńskiego, przemianowane na Legiony Polskie, a przyjmujące od miejscowości formowania nazwy Legion Puławski i Legion Lubelski. Władze rosyjskie w lutym 1915 roku jednak zakazały organizowania oddziałów polskich, a istniejące legiony zostały przemianowane na drużyny pospolitego ruszenia. W październiku 1915 została na ich bazie utworzona Brygada Strzelców Polskich, przeformowana następnie na Dywizję Strzelców Polskich pod dowództwem gen. Tadeusza Bylewskiego, rozbudowana w lutym 1917 i skierowana do walki na Front Południowy w rejon Stanisławowa.