Drużyny Gorczyńskiego nie miały swej reprezentacji politycznej. Dopiero po przemianowaniu ich na Legion Polski, Komitet Narodowy Polski w Warszawie podjął się reprezentowania tej formacji i wyłonił w styczniu 1915 Komitet Organizacyjny Legionów Polskich. Został on jednak rozwiązany 27 marca 1915, po przemianowaniu Legionów Polskich na pospolite ruszenie. Wobec nieprzychylnego stanowiska władz w stosunku do polskich inicjatyw politycznych, Brygada i Dywizja Strzelców Polskich także nie posiadały reprezentacji politycznej, a możliwość jej utworzenia powstała dopiero po rewolucji lutowej w Rosji, kiedy po obaleniu caratu zaistniały warunki do tworzenia nowych polskich sił zbrojnych w Rosji.
Rewolucja rosyjska 1917, postępujący z każdym dniem rozpad armii rosyjskiej i deklaracja rosyjskiego Rządu Tymczasowego z 30 marca 1917 w sprawie polskiej, skłoniły Polaków w armii rosyjskiej do organizowania się w odrębne jednostki narodowe. Początkowo celem tej organizacji było utrzymanie frontu przeciwko Niemcom i Austro-Węgrom, zapewnienie Polakom powrotu do kraju, sprawy socjalne i kulturalno-oświatowe. Szybko jednak akcja ta postawiła przed sobą program polityczno-wojskowy w sensie walki o polską państwowość. Jednak z biegiem czasu po rewolucji, rozwój sytuacji nie sprzyjał działaniom mającym na celu tworzenie jednostek polskich.