Manfred Lachs (ur. 21 kwietnia 1914 w Stanisławowie, zm. 14 stycznia 1993 w Hadze) – polski prawnik i dyplomata światowej sławy pochodzenia żydowskiego, sędzia i przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze.

Życiorys Jego rodzicami byli adwokat Ignacy Lachs i nauczycielka angielskiego Sophie Lachs. Urodził się w Stanisławowie, który w tym czasie należał do Austro-Węgier. W latach 1932–1934 uczył się dyplomacji w Akademii Konsularnej w Wiedniu. W latach 1934–1936 studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1937 uzyskał stopień doktora praw Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1938–1939 uzupełniał wykształcenie w Wiedniu i na Uniwersytecie w Nancy, gdzie w 1939 uzyskał kolejny tytuł doktora nauk. Następnie przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie studiował na Uniwersytecie Cambridge i w London School of Economics. Lata II wojny światowej przeżył w Wielkiej Brytanii. Oprócz polskiego znał biegle w mowie i piśmie również angielski, francuski, niemiecki i rosyjski. Był współpracownikiem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie w Londynie. W latach 1946–1947 był radcą prawnym delegacji polskiej na Konferencję Pokojową w Paryżu, przygotowującą traktaty pokojowe z Bułgarią, Finlandią, Rumunią, Węgrami i Włochami.