Gajdą (Bratysława 1939) thumb|230px|Grób Radoli Gajdy Pod naciskiem prezydenta Tomáša Masaryka Gajda zmuszony był odejść na emeryturę za publiczne okazywanie sympatii dla włoskiego faszyzmu oraz z obaw przed zamachem stanu na wzór polskiego przewrotu majowego.
Polityk W wieku 34 lata rozpoczął działalność polityczną, zakładając w końcu 1926 roku wzorowaną na Narodowej Partii Faszystowskiej Mussoliniego Narodową Wspólnotę Faszystowską (). 2 stycznia 1927 roku został jej przywódcą. W 1929 roku partia uzyskała kilka miejsc w parlamencie. W 1931 został uwięziony i zdegradowany za swą działalność.
W nocy z 21 na 22 stycznia 1933 rozpoczął się bunt w Brnie. Była to próba obalenia rządu przez 70–80 miejscowych faszystów. Bunt został szybko stłumiony. Gajda został aresztowany następnego dnia i oskarżony o inspirowanie próby zamachu stanu. Początkowo został uniewinniony, jednak na skutek politycznej presji, wyrok stał się przedmiotem rewizji. Został skazany na 6 miesięcy pozbawienia wolności i zawieszenia wojskowej pensji.