W latach 30. występował przeciwko zbliżeniu polsko-niemieckiemu. Był zwolennikiem koncepcji Frontu Ludowego i zbliżenia ze Związkiem Radzieckim. Za działalność antyrządową wielokrotnie stawał przed sądami (ok. 50 procesów karnych). Dwukrotnie więziono go za zniewagę Józefa Piłsudskiego i Ignacego Mościckiego. W końcu lat 30. przeniósł się do Bydgoszczy. Od końca 1937 r. był zastępcą redaktora naczelnego „Dziennika Bydgoskiego”, którym faktycznie kierował do 1939 r.
Okres okupacji W 1939 r. wobec groźby ataku III Rzeszy na Polskę nawoływał młodzież do aktywnej postawy sprzeciwu. Mówił m.in.: Jesteśmy gotowi dla całości i niepodległości naszych granic ponieść wszelkie ofiary. Germańska nawała wedrzeć się może do Polski tylko po trupach wszelkiej młodzieży pracującej. Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Bydgoszczy przez Niemców był poszukiwany przez gestapo. W październiku 1939 r. schronił się w rodzinnej wsi, skąd w marcu 1940 r. został wysiedlony, następnie zamieszkał w Warszawie.