thumb|Animacja techniki SLA
Stereolitografia (SLA lub STL) – proces addytywnej produkcji elementów prototypowych w przemyśle (rapid prototyping). Metoda ta bazuje na procesie fotopolimeryzacji. Polega on na utwardzeniu materiału (składającego się z monomerów – związków chemicznych o małej masie cząsteczkowej) w postaci ciekłej bądź półciekłej. W obecności fotoinicjatora, który rozpada się pod wpływem światła UV lub widzialnego, zachodzi polimeryzacja – wytworzenia się cząstek o większej masie cząsteczkowej (polimer). W procesie stosowane są różnego rodzaju żywice o odmiennych właściwościach, dobierane zależnie od przeznaczenia.
Proces wytwarzania Płynna żywica znajduje się w zbiorniku urządzenia. Na początku procesu platforma znajduje się na samej górze, aby obniżać się w jego trakcie o grubość warstwy. Zadaniem zgarniacza jest naniesienie warstwy cieczy na obszar roboczy, wyrównanie jej i usunięcie pęcherzyków powietrza. Każda powłoka jest utwierdzana laserowo – skanowane są tylko obszary, które zawierają się w obszarze modelu dla danej warstwy. Na początku utwardzany jest jej kontur, jako druga powstaje ażurowa struktura wewnętrzna, która na samym końcu zostaje wypełniona. Światło lasera musi sięgać aż do poprzedniej powierzchni w celu zestalenia jej z obecną.