Wszystkie przedmioty odnalezione niegdyś przez Davisa były pozostałościami po mumifikacji Tutanchamona oraz resztkami po stypie, która zapewne odbyła się zaraz po pochowaniu króla, a bezpośrednio przed zapieczętowaniem jego grobowca. Na podstawie zgromadzonych przedmiotów Winlock wyciągnął szczegółowe wnioski co do ilości osób biorących udział w stypie, ich strojach, menu oraz rytualnych zachowaniach po zakończeniu uczty. Wszystkie przedmioty i resztki po uczcie zostały starannie pozbierane i spakowane do dzbanów i następnie złożone w szybie-schowku, odnalezionym przez Davisa. Spostrzeżenia te, którymi Winlock podzielił się z Carterem, utwierdziły tego ostatniego w przekonaniu o "obecności Tutanchamona" w Dolinie. Był to znaczący wkład Winlocka w proces poszukiwania i odkrycia grobowca Tutanchamona.
W 1922 prowadzono prace w obrębie nekropoli z czasów XI dynastii, w grobowcu Ipi, w którym znaleziono grupę papirusów, opisujących życie dworskich elit z czasów Średniego Państwa. Prace w Deir el-Bahari prowadzono także w obrębie świątyni Hatszepsut, gdzie odkryto kolosalne posągi królowej. Prace te zaowocowały odkryciem wielu wspaniałych zabytków z czasów Hatszepsut oraz odnalezieniem grobowca faworyta królowej - Senenmuta.