Przed wyjazdem odbył pielgrzymkę do miejsc związanych z życiem Jean-Jacques’a Rousseau.

Na emigracji Po kilku miesiącach przymierania głodem w Londynie przyjął posadę nauczyciela w hrabstwie Suffolk. W Suffolk dowiedział się o śmierci Malesherbesa i brata, o aresztowaniu żony i dwóch sióstr. Tam też zakochała się w nim córka miejscowego pastora Karolina Yves. Rodzice próbowali ułatwić związek dwojga młodych ludzi, nie domyślając się, że Chateaubriand jest żonaty. Po ujawnieniu tego faktu rodzicom Karoliny, nie pozostało mu nic innego, jak powrócić do Londynu. Po odzyskaniu wewnętrznej równowagi kontynuował pracę nad Szkicem o rewolucjach, który wydał ostatecznie w 1797 roku. Książka pełna sprzeczności, jest wyrazem rozczarowania Chateaubrianda do wszelkiego rządu i do społeczeństwa jako takiego. Została przyjęta raczej chłodno, przyniosła jednak autorowi pewien rozgłos, który otwarł mu wstęp na emigracyjne, teraz zdecydowanie konserwatywne, salony.

W tym czasie dokonała się stopniowa przemiana wewnętrzna Chateaubrianda od rozpaczy i zwątpienia we wszystko ku poddaniu się prawdom objawionym.