Linery zewnętrzne cechuje bardziej chłonna powierzchnia dolna, potrzebna do sklejania ich z falą i mniej chłonna, często powlekana warstwa zewnętrzna. Flutingi muszą posiadać zbliżoną zdolność wchłaniania kleju z obu stron.
Na właściwości mechaniczne tektur falistych, oprócz użytych materiałów kluczowe znaczenie ma liczba warstw pofalowanych oraz struktura i wzajemne zależności układów samych fal. Stosowane są fale o kształcie litery V, sinusoidalne oraz spłaszczone sinusoidalne. Oprócz samego kształtu fale cechuje podziałka (przeciętna liczba fal na długości 1 m tektury), wysokość fali, oraz współczynnik pofalowania będący stosunkiem długości pierwotnej flutingu do finalnej długości tektury. W przemyśle stosuje się powszechnie literowe symbole fal odpowiadające następującym ich parametrom: thumb|Rodzaje fal +SymbolPodziałka [1/m]wysokość [mm]współczynnik pofalowaniaA1004-51,5B1502-31,36C1303-41,45D83-1106,61,6E3001-21,24F3500,7-1,11,21G3500,85-0,981,21K85>71,5N5500,55-0,61,81