Książka spotkała się z szerokim odzewem oraz wzbudziła kontrowersje. Jerzy Pilch na łamach „Polityki” napisał, że wydanie powieści stanowiło wydarzenie literackie. Docenił u Masłowskiej dojrzałość pisarską, pokreślił również jej zdolność do rozpruwania, nicowania, rozbijania na miazgę języka i tworzenia z tej miazgi języka swoistego. W tygodniku „Nie” ukazała się nieprzychylna recenzja powieści, a redaktor naczelny czasopisma – Jerzy Urban – bezskutecznie próbował przekonać Masłowską do współpracy. Marta Sawicka na łamach tygodnika „Wprost” skrytykowała tzw. salon warszawski, który wyraził zachwyt nad książką. W jednej z recenzji opublikowanej w „Tygodniku Powszechnym” uznano, że zainteresowanie powieścią szybko minie.
Autorka początkowo cieszyła się z dużego zainteresowania jej powieścią. Po czasie uznała, że popularność książce zaszkodziła, ponieważ adresatami książki jest ograniczona grupa czytelników, której nie przeszkadzają wulgarność, afabularność i specyficzne poczucie humoru.