Wzgórza Gilboa (hebr. הר הגלבוע, Har ha-Gilboa; arab. جبال فقوعة, Dżabal Faku’a; pol. Wzgórza tryskających źródeł) – pasmo górskie w północno-wschodniej części Samarii, położone w północnym Izraelu i północnej Autonomii Palestyńskiej.
Geografia
Pasmo górskie Wzgórz Gilboa ma kształt łuku, który rozciąga się na długości około 18 km i szerokości 8 km z południowego wschodu na północny zachód. Jest to przedłużenie wyżyny Samarii w kierunku północno-wschodnim. Po stronie wschodniej Wzgórza Gilboa opadają 500 metrów do depresji Doliny Bet Sze’an, która jest częścią Doliny Jordanu. Po stronie północnej wzgórza górują nad Doliną Charod i łagodnie opadają w kierunku północno-zachodnim do Doliny Jezreel w Dolnej Galilei.
Góry składają się z 11 szczytów, z których najwyższym jest Har Malkiszua o wysokości 536 m n.p.m. W południowej części pasma znajdują się: Har Awner (499 m n.p.m.), Har Awinadaw (440 m n.p.m.), Matlul Awinadaw (383 m n.p.m.), Cukej Migda (200 m n.p.m.). W środkowej części są: Micpe Gilboa (500 m n.p.m.), Har Jicpor (475 m n.p.m.), Har Barkan (497 m n.p.m.), Har Achina’am (451 m n.p.m.) i Har Gefet (318 m n.p.m.). W północno-zachodniej części są: Har Lapidim (434 m n.p.m.), Har Sza’ul (302 m n.p.m.), Giwat Chochit (370 m n.p.m.), Har Giborim (400 m n.p.m.) i Ma’ale Nurit (131 m n.p.m.).