Pasmo wzgórz kończą Tel Jizre’el (100 m n.p.m.) i Giwat Jizre’el (103 m n.p.m.). Nie jest to więc wysokie pasmo górskie i zwyczajowo jest nazywane wzgórzami Gilboa. Jednak ponieważ pasmo sąsiaduje z depresją Rowu Jordanu (w kierunku zachodnim przechodzi w Dolinę Bet Sze’an i Dolinę Charod), rzeczywista różnica wysokości między szczytami a najniższymi punktami dolin jest dużo wyższa, i dochodzi miejscami do 700-600 metrów. Zbocza północne i wschodnie są bardzo strome, natomiast łagodnie opadają w kierunku zachodnim, a po stronie południowej przechodzą w mocno pofałdowaną wyżynę. Przebiega tędy dział wód pomiędzy rzekami Kiszon a Jordanem. Ze zboczy górskich spływają liczne strumienie i potoki, które kształtują charakterystyczne wadi. Po stronie wschodniej są to wadi strumieni Bezek, Ner, Awner, Malchiszua, Awinadaw, Cwija, Jicpor i Gefet. Na północy spływają Jechonatan i Nurit. Po stronie zachodniej są Gilboa i Chochit. Większa część obszaru Wzgórz Gilboa znajduje się w klimacie śródziemnomorskim, ze średnią opadów na poziomie 450 mm deszczu rocznie.