Kościół św. Andrzeja i klasztor Bernardynów we Lwowie (ukr. Бернардинський костел святого Андрія Первозванного) – kościół greckokatolicki należący obecnie do zakonu Bazylianów, położony przy pl. Soborowym 3 we Lwowie.
Został zbudowany w latach 1600–1630 jako kościół rzymskokatolicki (pełnił tę funkcję do 1945) na ówczesnym pl. Bernardyńskim, na miejscu dawnego, drewnianego kościoła według planów Pawła Rzymianina. Łączy w swej architekturze najlepsze wzory włoskiego i flamandzkiego manieryzmu i jest jednym z najpiękniejszych kościołów Lwowa. Zachwyca swą zgrabną sylwetą i bogato dekorowaną fasadą.
Kościół i klasztor oo. Bernardynów znajdował się poza zasięgiem murów obronnych Lwowa, dlatego cały kompleks został ufortyfikowany i tworzył osobną warownię.
Historia kościoła i klasztoru Początki obecności zakonu braci mniejszych gałęzi obserwanckiej na ziemiach polskich sięgają roku 1453, kiedy to do Krakowa przybył franciszkański zakonnik św. Jan Kapistran. Na krakowskim rynku głosił on płomienne kazania, które gromadziły tłumy słuchaczy. Swoim talentem kaznodziejskim i osobistym przykładem przyciągał ogromne rzesze ludzi.