Mauretania Cezarejska (łac. Mauretania Caesariensis) – rzymska prowincja w północnej Afryce, obejmująca przede wszystkim północno-zachodnią część dzisiejszej Algierii.
Jej stolicą została Caearea, dawna kartagińska kolonia wcześniej znana jako Iol. Do ważniejszych ośrodków Mauretanii Cezarejskiej należały Tipasa, Icosium, Saldae, Rusguniae, Auzia i Cuicul. Szczególne znaczenie posiadały miasta nadmorskie, które łączyły prowincję z resztą rzymskiej Afryki oraz z portami Morza Śródziemnego.
Historia
Podbój Mauretanii Przed bezpośrednim włączeniem do Cesarstwa Rzymskiego Mauretania była królestwem zamieszkanym głównie przez ludy berberyjskie. W okresie późnej republiki rzymskiej obszar ten znajdował się pod wpływem Rzymu, ale zachowywał własnych władców. Po śmierci króla w 33 p.n.e. Mauretania została przejęta przez Oktawiana, który w 25 p.n.e. przekazał królestwo Jubie II. mały|Ruiny teatru rzymskiego w Cezarei, stolicy prowincji Juba II był silnie związany z kulturą grecką i rzymską. Za jego panowania stolica królestwa, Iol została przekształcona w okazałe miasto i przemianowana na Caesara. Miasto otrzymało teatr, amfiteatr, regularną siatkę ulic i bogate zbiory artystyczne.