nieliczne statki rozładowywane były na redzie. mały|Mapa historyczna z 1709 roku W 1709 zachodni brzeg Słupi nie był jeszcze zasiedlony. Zabudowa Ustki koncentrowała się na wschodnim brzegu rzeki wokół kościoła i ulicy biegnącej wzdłuż brzegów Słupi w kierunku ówczesnego mostu (albo brodu) na drodze do Duninowa albo Charnowa.

Mieszkańcy Ustki zajmowali się uprawą roli oraz rybołówstwem. W l. sześćdziesiątych XVIII w. uruchomiono stocznię. W 1794 roku Ustka liczyła około 700 mieszkańców.

XIX-XX wiek W wyniku kampanii napoleońskiej, Wielka Armia na przełomie lat 1806/1807 zajęła Pomorze Zachodnie. Ustka, podobnie jak i inne miejscowości, musiała zapłacić kontrybucję.

Od 1802 r. Słupsk zaczął tracić posiadane przez siebie tereny w Ustce. Proces ten zakończył się w latach 1911–1914, kiedy to ostatnie (nie licząc wydm u Przewłoki) tereny Słupska przeszły na własność kolei. Połączenie kolejowe Ustki ze Słupskiem (1878) i Sławnem (1911) przyczyniło się do przyspieszenia rozwoju portu, który 22 grudnia 1831 przeszedł na własność państwa pruskiego. Od tego czasu port ulegał sukcesywnej rozbudowie;