jako ostatni z basenów portu powstał basen węglowy. Liczba ludności Ustki w 1818 r. wynosiła 477, w 1871 r. 1880Tadeusz Białecki „Herby miast Pomorza Zachodniego”, Wyd. „Polskie Pismo i Książka”, Szczecin 1991., a w 1941 r. – 5051. mały|lewo|Ustka u schyłku XIX w. W 1871 Ustka znalazła się w granicach Niemiec.

10 lipca 1888 roku konsekrowano nowy, istniejący do dzisiaj kościół ewangelicki posiadający 800 miejsc siedzących, w następstwie czego rozebrano starą, drewnianą świątynię o 200 miejscach. W 1911 gmina podjęła pierwsze inwestycje o charakterze turystycznym, wzorując się na łazienkach w Sopocie. W kolejnych latach powstał szereg pensjonatów, willi i restauracji, rozpoczęto też zagospodarowanie plaży. Od końca lat sześćdziesiątych XIX wieku do 1945 roku funkcjonowała w Ustce stacja ratownicza Niemieckiego Towarzystwa dla Ratowania Rozbitków z Morza (DGzRS). Wśród jej wyposażenia znalazła się m.in. łódź ratownicza „Der Generalpostmeister”, nazwana na cześć pruskiego Ministra Poczt i Telegrafu H. von Stephana i ufundowana przez pracowników Poczty Rzeszy. mały|Zdjęcie lotnicze Ustki i okolic z 1933 roku