thumb|240px|Grób prof. Witolda Minkiewicza na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku mały|240px|Nowy Dom Zdrojowy w Krynicy-Zdroju (1938–1939) Witold Minkiewicz (ur. 17 czerwca 1880 w Irkucku, zm. 24 stycznia 1961 w Gdańsku) – polski inżynier architekt, rektor Politechniki Lwowskiej, profesor.
Życiorys Urodził się w rodzinie polskich powstańców z 1863 zesłanych dożywotnio na Syberię. Był synem Józefa i Romany z Ciesielskich. Ukończył szkołę realną w Tobolsku, następnie był studentem Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego Politechniki Warszawskiej. Po dwóch latach przeniósł się do Lwowa na Politechnikę, gdzie w latach 1901–1908 studiował architekturę. Uzyskał dyplom inżyniera architekta z odznaczeniem oraz angaż na asystenta. W latach 1911–1920 pracował jako nauczyciel w Szkole Przemysłowej we Lwowie, zaś w roku 1920/1921 został powołany na profesora nadzwyczajnego w II katedrze architektury Politechniki Lwowskiej. W 1925 został mianowany profesorem zwyczajnym. W roku akademickim 1930/1931, po rezygnacji z funkcji rektora powołanego na urząd premiera Kazimierza Bartla, został rektorem Politechniki Lwowskiej. W 1935 był członkiem komisji budowlanej Wydziału Towarzystwa Straż Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie.