Był członkiem założycielem powołanego w 1938 Stowarzyszenia „Towarzystwo Budowy Panoramy Plastycznej Dawnego Lwowa”.
Podczas wojny i obu okupacji: sowieckiej i niemieckiej pozostał na uczelni. W 1941 władze ZSRR nadały mu tytuł doktora nauk technicznych. W lutym 1945 aresztowany przez NKWD i zesłany wraz z kilkunastoma innymi polskimi profesorami do Krasnodonu w Donbasie. Zwolniony w czerwcu 1945 powrócił do Lwowa, skąd wyjechał w 1946 do Gdańska w ostatnim transporcie wysiedleńców-pracowników Politechniki Lwowskiej. Rektor Politechniki Gdańskiej powierzył mu organizację i kierowanie Katedrą Architektury Monumentalnej na Wydziale Architektury, projektowanie i rekonstrukcję gmachu głównego PG. W okresie od kwietnia 1947 do 1951 pełnił funkcję Kierownika Odnowienia Zamku na Wawelu. Według opracowanego pod jego kierunkiem projektu przeprowadzona została konserwacja Baszty Złodziejskiej na Wawelu.
Był mężem artystki malarki Zofii z Albinowskich.
Zmarł w Gdańsku, pochowany 31 stycznia 1961 na Cmentarzu Srebrzysko (rejon IX-kwatera profesorów-2).