thumb|300px|Zawarte w kronice nuty (neumy) i tekst (runy) piosenki Drømte mig en drøm i nat mały|Kubek z fragmentem tekstu z Codex Runicus jako przykład recepcji zabytku w kulturze codziennej. Codex Runicus (CR) – 202-stronicowy rękopis sporządzony około roku 1300 pismem runicznym, czemu zawdzięcza swą nazwę, zawierający osiem tekstów o zróżnicowanej treści. Jego wyjątkowość polega na tym, że jest jednym z niewielu runicznych tekstów zapisanych na pergaminie, gdyż podstawowym nośnikiem pisma runicznego były przedmioty o twardej powierzchni jak kamień, drewno, metal czy kość. Ze względu na fakt, że rękopis zawiera m.in. średniowieczny kodeks prawny Skånske lov, stanowi on zabytek o wyjątkowej wartości historycznej i kulturowej.

Rękopis jest prawdopodobnie najbardziej znanym duńskim rękopisem średniowiecza, ale jest także jednym z najbardziej niezwykłych. Już w XI w. pismo łacińskie zakorzeniło się w Danii, a przynajmniej od połowy XIII w. było ono używane do pisania tekstów w języku duńskim.