Nie udało się wyjaśnić, jakie były motywacje piszących, który zdecydowali się na zapis pismem runicznym. Istnieje hipoteza, że prawdopodobnie chciano nadać tekstowi tajemniczy charakter lub sprawić wrażenie, że rękopis jest bardzo stary, i dzięki temu nadać tekstowi dodatkowej rangi i tym samym sprawić, by jego treść traktowano priorytetowo w stosunku do innych tekstów i praw. Ta ostatnia teoria współgra z faktem, że treść tekstu dotyczy uregulowań prawnych, które spisane starym alfabetem runicznym mają sugerować, że zawiera „stare dobre prawo”. Z drugiej zaś strony istnienie fragmentów innych rękopisów runicznych, pozwala przypuszczać, że używanie pisma runicznego było bardziej rozpowszechnione, niż się przypuszcza, że była to wręcz moda literacka w XIII-wiecznej Skanii.