Młody Edyp wychowywał się w przeświadczeniu, że jest rodzonym synem królewskiej pary, jednak gdy zaczął dorastać, do jego uszu dochodziło coraz więcej plotek. Postanowił wszystko wyjaśnić i udał się do wyroczni delfickiej, by raz na zawsze skończyć z oskarżeniami, że jest tylko przybranym synem. Tam usłyszał tę samą przepowiednię co Lajos wiele lat wcześniej – że zabije ojca i ożeni się z matką. Ogarnięty strachem zdecydował nie wracać do Koryntu, gdzie – jak myślał – żyją jego rodzice. Wyruszył przed siebie, aby nie pozwolić ziścić się wyroczni. Los pokierował go właśnie w stronę Teb.
Podczas wędrówki, na górskiej drodze wdał się w kłótnię z nieznajomym, ponieważ ten nie ustąpił mu drogi, zabił go, nie wiedząc, że tym mężczyzną był Lajos – jego prawdziwy ojciec. W ten sposób spełniła się pierwsza część przepowiedni.
Idąc dalej, Edyp trafił do Teb. Na miasto napadał Sfinks – potwór o ciele lwa, głowie kobiety i skrzydłach orła, który wszystkim napotkanym zadawał jedną zagadkę: jakie zwierzę rankiem chodzi na czterech nogach, w południe na dwóch, a wieczorem na trzech?