Bf 109 D Całkowita liczba zbudowanych samolotów wersji D: 650 W wersji D montowano silniki gaźnikowe Junkers Jumo 210 Da o mocy startowej 730 KM (530 kW) i silniki Daimler-Benz DB 600 o mocy startowej 975 KM (717 kW). Samoloty z tym ostatnim silnikiem miały dwie chłodnice glikolu umieszczone pod skrzydłami i chłodnicę oleju montowaną w osłonie silnika. Na przełomie 1939 i 1940 roku została w jednostkach bojowych Luftwaffe niemal całkowicie zastąpiona przez wersje E-1 i E-3. W jednostkach szkolnych i treningowych przetrwała do początków 1942 roku. We wrześniu 1939 podczas kampanii wrześniowej w Polsce użyto ok. 100 samolotów Bf 109 w wersji D. Samoloty te stanowiły wyposażenie m.in.: I./JG 21 i I./ZG 2.
Dane techniczno-taktyczne wersji Bf 109 D
Masa własna: 1595 kg maksymalna startowa: 2280/2420 kg Wymiary rozpiętość: 9,87 m długość: 8,55 m (z silnikiem Junkers Jumo 210 Da) długość: 8,70 m (z silnikiem Daimler-Benz DB 600) wysokość: 2,45 m powierzchnia nośna: 16,40 m² Napęd: 1 silnik rzędowy Junkers Jumo 210 Da o mocy startowej 730 KM (530 kW) Uzbrojenie: 4 karabiny maszynowe kal.