Zimą 1919/1920 r. stabilizacja na froncie polsko-bolszewickim i wygaśnięciu walk z Ukraińcami pozwoliły na wycofanie z frontu kilku eskadr, które uzupełniono sprzętem i personelem. Naczelne dowództwo przewidywało, że będą one niezbędne w planowanych na wiosnę 1920 r. działaniach wojennych. W tym czasie wyposażono w nowy sprzęt (lub też utworzono od podstaw) 1, 3, 7, 9, 10, 13 (II Grupa Wielkopolska), 15 (IV Grupa Wielkopolska), 16, 18, 19 i 21 Eskadrę).
Zgodnie z rozkazem z 13 kwietnia 1920 r. eskadrom lotniczym nadano nowe numeracje i nazwy, Grupy Lotnicze zaś przeorganizowano w dywizjony, które przejęły numery Grup. Eskadr było 20, 16 wywiadowczych, 3 myśliwskie (7, 13 i 19) i 1 niszczycielska (21).
Lotnictwo Wojskowe (wiosna 1920) Na Froncie Litewsko-Białoruskim i na Polesiu wiosną i w lecie 1920 r. skutecznie działały: 1, 8, 10, 12, 13, 14, 18 i 19 eskadra. Część z nich została zaangażowana w walkach z silnym w tym rejonie lotnictwem sowieckim (głównie 12, 13, 14 i 19 eskadry). Dochodziło do walk powietrznych. Były zwycięstwa i porażki. 12 eskadra zestrzeliła co najmniej jedną maszynę bolszewicką, 13 eskadra – dwie, 14 eskadra – jedną, 19 eskadra – dwie.