Następny prototyp Me 210 V3 używany był do testów statycznych na ziemi. Czwarty prototyp Me 210 V4 (Werk Nr 210004, CF+BB) był pierwszą maszyną przedprodukcyjną (z serii 15 maszyn), które miały zostać włączone do prób w locie. Po odbyciu 29 prób w locie samolot został przekazany do ośrodka doświadczalnego w Rechlinie. thumb|left|Ruchomy karabin maszynowy MG 131 Prototypy Me 210 V5 (Werk Nr 210005, ND+VX) oraz Me 210 V9 (Werk NR 210009, NF+LB) służyły do prób zmienionego oprofilowania przejścia płatów w kadłub oraz wyważenia lotek. W lotach próbnych które odbywały się na lotnisku fabrycznym Augsburg-Haunstetten, brały udział następujące prototypy: Me 210 V6 (Werk Nr 210006, ND+VY), Me 210 V10 (Werk Nr 2100010, GI+SN) oraz Me 210 V11 (Werk Nr 2100011, GI+SO). Prototypy Me 210 V7 (Werk Nr 210007, ND+VZ) i Me 210 V8 (Werk Nr 210008, NF+LA) przeznaczone zostały do testów instalacji przeciwoblodzeniowej i instalacji podwozia głównego. Me 210 V12 (Werk Nr 2100012, GI+SP) wyposażono w automatyczne hamulce lotu nurkowego, Me 210 V13 (Werk Nr 2100013, GI+SQ) został wyposażony w czterołopatowe śmigła, służył do testów elektrycznej instalacji przeciwoblodzeniowej i automatycznych klap regulujących otwarcie wlotów do chłodnic cieczy.