Ion Brătianu (ur. 2 czerwca 1821, zm. 16 maja 1891) – rumuński polityk, był jedną z głównych postaci rumuńskiej sceny politycznej w XIX wieku. Był młodszym bratem Dimitrie, jak również ojcem premierów Ionela i Vintilă Brătianu oraz Dinu.

Życiorys Wczesne lata Urodził się w rodzinie bogatych właścicieli ziemskich okręgu Ardżesz w Pitești, leżącym wówczas na terenie księstwa wołoskiego. W 1838 roku trafił do armii, a w 1841 rozpoczął studia w Paryżu. Powracając do ojczyzny, wziął udział (wraz z przyjacielem C.A. Rosettim i z bratem Dimitrie) w rewolucji wołoskiej w 1848 roku. Pełnił potem obowiązki prefekta policji, wchodząc w skład prowizorycznego rządu utworzonego w tym samym roku.

Wkroczenie wojsk imperialnej Rosji i Imperium Osmańskiego zmusiło go do udania się na wygnanie. Udał się do Paryża, gdzie starał się przekonać francuską opinię publiczną do konieczności zjednoczenia Wołoszczyzny i Mołdawii. W 1854 roku jednakże został skazany na grzywnę i trzy miesiące więzienia za podżeganie do obalenia istniejącego ustroju. Później zamknięto go w zakładzie dla obłąkanych.