Również A.D. Nock był zwolennikiem zawężania pojęcia konwersji. Ukuł on swoją definicję podobnie jak Travisano na zasadzie przeciwieństwa. Skontrastował konwersję z przystąpieniem, uczestnictwo w nowych grupach jest tylko dodatkiem do poprzedniego stylu życia i nie zastępuje go, tak jak w pierwszym. Ponadto w przystąpieniu ważniejsze od samej treści wiary jest przeżycie religijne, oparte nierzadko na wieloznacznych symbolach. Terminowi „konwersja” pozostawione zostało znaczenie wykluczające u nawróconych inne zaangażowanie niż to, jakie oferuje nowa grupa.
Inne spojrzenie na ten problem mieli David Snow i , którzy różne rodzaje zmian (takie jak wyodrębnione przez Travisano czy Nocka) uważali po prostu za typy konwersji. Zdecydowanie sprzeciwili się oni zawężaniu tego terminu tylko do radykalnej zmiany.
Według ich teorii konwersja przybiera cztery formy:
Odmiana – odbywająca się w sferze roli, nie pociągającą za sobą różnic w dotychczasowym światopoglądzie jednostki. Konsolidacja – przyjęcie takich wierzeń i praktyk, które umożliwiają pogodzenie sprzecznych zaangażowań. Regeneracja – ożywienie dawnych wartości. Dramatyczna metamorfoza – nagła zmiana w systemie wartości, często powodowana doświadczeniem religijnym.