Vickers Wellington – brytyjski dwusilnikowy średni bombowiec okresu II wojny światowej, budowany w zakładach Vickers. Był podstawowym brytyjskim nocnym bombowcem dalekiego zasięgu pierwszych lat wojny i podstawowym bombowcem używanym w lotnictwie polskim w Wielkiej Brytanii. Popularnie nazywany Wimpy.
Rozwój Samolot powstał w zakładach lotniczych Vickers w odpowiedzi na wymagania brytyjskiego Ministerstwa Lotnictwa (Air Ministry) z 1932 roku na nowoczesny dwusilnikowy średni bombowiec dzienny, według specyfikacji B.9/32. Za projekt odpowiedzialni byli: główny konstruktor zakładów i główny projektant konstrukcji strukturalnych Barnes Wallis. Wymagania początkowo zakładały jedynie możliwość przenoszenia ładunku 454 kg bomb na 1158 km (1000 funtów/720 mil). Pierwotnie też Ministerstwo postawiło limit masy 2858 kg (6300 funtów), wynikający z zamiaru ograniczenia masy bombowców do 6500 funtów na rozbrojeniowej , ale został on później zniesiony i projektowany samolot o oznaczeniu fabrycznym Type 271 stał się prawie dwa razy cięższy. Płatowiec samolotu zbudowano w oparciu o nietypową dla samolotów konstrukcję geodetyczną, opracowaną przez Wallisa i po raz pierwszy zastosowaną w jednosilnikowym bombowcu Vickers Wellesley.