zginął pilotujący go oblatywacz Paul Bauer. Próby V4 w Rechlinie wypadły jednak pomyślnie i zdecydowano się na zamówienie pięciu samolotów wersji przedprodukcyjnej z silnikami Jumo, a także prototypu i trzech maszyn przedseryjnych Fw 187B-0 z mocniejszymi silnikami Daimler-Benz DB 601A. Do września 1939 r. zbudowano pięć egzemplarzy serii przedprodukcyjnej Fw 187A-0, z tego pierwszy przeznaczony był do badań statycznych, a jeden oznaczony był jako prototyp V6. We wrześniu 1939 roku program rozwoju samolotu został jednak anulowany przez władze, gdyż w produkcji znajdował się już samolot tej klasy z silnikami DB 601 Messerschmitt Bf 110. Ukończono jedynie prototyp V5 (nr fabr. 1976), na którym zamontowano silniki DB 601, dzięki czemu samolot osiągnął prędkość 635 km/h. Pomimo bardzo dobrych osiągów RLM uznało, że samolot klasy Zerstörer bez tylnego strzelca nie ma racji bytu na ówczesnym polu walki.