Uznawane jest to przez niektórych autorów za błąd, gdyż Fw 187, projektowany od początku jako myśliwiec i dzięki temu lżejszy oraz dysponujący lepszymi osiągami od Bf 110, mógłby z większym powodzeniem służyć jako myśliwiec eskortowy dalekiego zasięgu dla bombowców podczas bitwy o Anglię.
Cztery maszyny serii przedprodukcyjnej zostały wykorzystane bojowo przez Luftwaffe w 1940 roku do obrony zakładów Focke-Wulf w Bremie w ramach „Industrie-Schutzstaffel”. Po rozformowaniu tego oddziału, w sierpniu 1940 roku trzy samoloty zostały skierowane do zapasowego dywizjonu ciężkich myśliwców stacjonującego w Danii i używanego do szkolenia. Dwa Fw 189A-0 zostały rozbite w wypadkach (w lipcu 1940 i kwietniu 1941 roku). W późniejszych latach testowano je m.in. w Norwegii oraz w ramach prac nad myśliwcem Focke-Wulf Ta 154. Samoloty serii przedprodukcyjnej wykorzystano w działaniach Ministerstwo Propagandy Rzeszy, które publikowało ich zdjęcia jako dowód na wprowadzenie do służby w Luftwaffe kolejnego ciężkiego myśliwca.