należeli też do najmniej zamożnych. Na ich uzbrojenie składało się kilka (5-7) krótkich oszczepów iaculum (lub włócznia hasta velitaris o długości około 1,2 metra), krótkie rzymskie miecze (gladius) i okrągłe tarcze parma o średnicy niespełna 1 metra. W liczącym 4200 ludzi legionie było ich 1200 (wcześniej jako accensi i leves), przydzielanych proporcjonalnie do każdego z 30 manipułówPeter Connolly: Grecja i Rzym na wojnie. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2021, s. 158, 160, 162..
Welici często nosili skóry drapieżników (wilków, niedźwiedzi), które nie tylko miały ich z odległości wyróżniać na polu walki, lecz zapewne też symbolizować ich napastliwość i zręczność. Rzadko używali lekkich skórzanych hełmów. Kategorią rzymskiej piechoty zbliżoną do nich pod względem wieku i wyszkolenia bojowego (choć z różnicami w uzbrojeniu) byli legionowi hastatiPhilip Sabin, Hans Wees, Michael Whitby: The Cambridge history of Greek and Roman warfare. T. 1. Cambridge: Cambridge University Press, 2007, s. 513..