Północ miała się odtąd znajdować we władaniu barbarzyńskich państw, w późniejszej historiografii znanych jako Szesnaście Królestw, natomiast władza Jin została ograniczona do Południa.
Wschodnia dynastia Jin thumb|Wschodnia dynastia Jin i Wcześniejsze Qin w 376 Pierwszym cesarzem dynastii Jin panującym na Południu był Sima Rui (cesarz Yuan) (318-323), który w 307 został namiestnikiem Jiankangu (dzis. Nankin). To tam, kiedy w 318 dotarły do niego wieści o śmierci cesarza Mina, Sima Rui obwołał się cesarzem. Ponieważ stolica nowego państwa znajdowała się na wschód od dawnych stolic Jin na Północy w późniejszej historiograficznej tradycji nazwano je Wschodnią dynastia Jin, podczas gdy wcześniejszy okres panowania dynastii stał się znany jako Zachodnia dynastia Jin. Cesarz Yuan początkowo nie dysponował niemal żadnymi siłami wojskowymi i pozostawał całkowicie zależny od poparcia możnych rodów Południa, o których przychylność zabiegał kanclerz . Z biegiem czasu na Południe przybywało jednak coraz więcej imigrantów z nękanej wojną Północy, zaś byli oni zapisywani w specjalnych „białych rejestrach”, co być może wiązało się z pewnymi przywilejami, ale i oczekiwaniem, że któregoś dnia wrócą na Północ.