thumb|Napomnienia instruktorki dla dam dworu (fragment), tradycyjnie przypisywane Gu Kaizhi. British Museum W tym czasie Południe znalazło się w cieniu rosnącej potęgi Wcześniejszego Qin, które pod przywództwem (357-385) zjednoczyło północne Chiny. Przygotowując się do odparcia inwazji Xie An zaczął tworzyć nowe , rekrutujące się z populacji uchodźców w regionie Jingkou (dzis. Zhenjiang). Udowodniły one swoją wartość pokonując armię Qin w bitwie nad rzeką Fei w 383, po której to klęsce państwo Fu Jiana rozpadło się. Po zniknięciu zewnętrznego zagrożenia Oddziały Dowództw Północnych stały się zapleczem dla chcących obalić dynastię ambitnych uzurpatorów. W 397 zbuntował się ich dowódca, przy czym przywództwo rebelii wkrótce przeszło w ręce syna Huan Wena, . Sytuacja była dla niego o tyle sprzyjająca, że jednocześnie w 399 wybuchła taoistyczna rebelia , która po ciężkich walkach została ostatecznie stłumiona dopiero w 411. Huan Xuan w pełni wykorzystał narastający chaos i zajął Jiankang, po czym w 403 ogłosił się cesarzem.