Szczególną cechą Wschodniej dynastii Jin był fakt, że szereg dziedzicznych wielkich rodów było tak potężnych, iż nie czuło by zbytnio podlegali władzy jakiegokolwiek cesarza, ale jednocześnie ich elitarny status był powiązany z dzierżeniem cesarskich urzędów.
thumb|Lustro z brązu z przedstawieniem Xiwangmu. Wschodnia dynastia Jin. Cleveland Museum of Art W połowie IV wieku życie polityczne dynastii zostało zdominowane przez generała , który swoją pozycję zawdzięczał sukcesom w wojnie na Północy. W 347 udało mu się pokonać państwo Cheng Han i zająć Syczuan. W 356 zdobył Luoyang, dwór jednak nie skorzystał z jego propozycji powrotu do dawnej stolicy, która zresztą została ponownie utracona w 365. W 369 Huan Wen przedsięwziął kolejną wyprawę na Północ, docierając aż na drugi brzeg Huang He, jednak z powodu kłopotów z zaopatrzeniem musiał się wycofać i ostatecznie całe przedsięwzięcie zakończyło się klęską. Niemniej w 371 zmusił do abdykacji (366-371), którego zastąpił podporządkowanym sobie (371-372), i zaczął przygotowywać grunt pod przejęcie tronu. Był już jednak wówczas poważnie chory, zaś kanclerz sprytnie odwlekał konieczne ceremonie aż do śmierci Huan Wena w 373.