Dzięki ustawie z 5 listopada 1894 r., którą poparł minister rolnictwa Jules Méline, droga do utworzenia lokalnych banków stała otworem. Pierwsze regionalne banki zostały założone przez lokalne elity, w tym agronomów, nauczycieli i właścicieli nieruchomości. mały|Jules Méline W pierwszych latach działalności gospodarczej lokalne banki zajmowały się wyłącznie krótkoterminowymi pożyczkami udzielanymi w formie zaliczek na żniwa. Pożyczki średnio- i długoterminowe zostały wprowadzone później, co umożliwiło zakup sprzętu i inwentarza żywego.
Ustawa z 1894 r. nie przyniosła żadnych korzyści finansowych, a lokalne banki wkrótce stanęły w obliczu problemów finansowych, takich jak brak kapitału i niewystarczające zabezpieczenie ze strony drobnych rolników. Dopiero w 1897 r. rząd zajął się tymi problemami, wymagając od Banque de France zapewnienia finansowania dla Crédit Agricole poprzez dotację w wysokości 40 mln franków w złocie i roczną opłatę w wysokości 2 mln franków.