Nie miał zamiaru powierzać królestwa swojemu krewniakowi Vazulowi, który był zwolennikiem dawnych pogańskich porządków. Lekceważony Vazul wziął udział w spisku, którego celem było pozbawienie życia Stefana. Plan jednak się nie powiódł, a król oślepił swojego krewniaka, a do jego uszu wlano rozpuszczony ołów. Ciężki los spotkał również synów Vazula: Andrzeja, Belę i Leventego, którzy zostali wygnani z kraju. Ostatecznie na swojego następcę Stefan wyznaczył swojego siostrzeńca, syna doży weneckiego Piotra Orseolo. Król Stefan I zmarł w 15 sierpnia 1038 r. w Esztergom-Szentkirály lub w Białogrodzie Stołecznym. Pewne jest, że w drugim z tych miast został pochowany.
Kanonizacja i dzień obchodów W 1083 r. papież Grzegorz VII dokonał kanonizacji równoważnej Stefana I wraz z jego synem Emerykiem oraz biskupem Gerhardem (węg. Szent Gellért – Św. Gellért). Święty Stefan jest uznawany za patrona Węgier, Serbii, królów węgierskich, dzieci, które umierają, tkaczy, kamieniarzy oraz murarzy.