Stanowisko archeologiczne obejmuje prehistoryczne wyrobiska górnicze, pozostałości osadnictwa oraz cmentarzysko położone w dolinie Salzbergtal. Szczególne warunki panujące w kopalni pozwoliły na zachowanie materiałów organicznych, dzięki czemu Hallstatt należy do najważniejszych stanowisk umożliwiających badanie codziennego życia prehistorycznych społeczności górniczych.
Cmentarzysko z wczesnej epoki żelaza użytkowano w przybliżeniu od VIII do IV wieku p.n.e. Odkryto na nim groby szkieletowe i ciałopalne, często wyposażone w broń, naczynia z brązu i ceramiki, ozdoby, zapinki oraz elementy stroju. Zróżnicowanie wyposażenia wskazuje na istnienie hierarchii społecznej, jednak nie pozwala na proste utożsamienie wszystkich bogato wyposażonych pochówków z odrębną warstwą arystokratyczną.
Znaleziska z Hallstatt dokumentują kontakty handlowe z wieloma częściami Europy. Sól stanowiła podstawę zamożności miejscowej społeczności i była wymieniana na wyroby metalowe, ceramikę, ozdoby oraz surowce pochodzące z odległych regionów. Materiały z wykopalisk znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu i miejscowego muzeum.