W epoce brązu górnicy stosowali kilofy z brązu i drewna, rozbudowane systemy drewnianych konstrukcji oraz specjalne worki i urządzenia transportowe. Sól konserwowała przedmioty z materiałów organicznych, które na innych stanowiskach zazwyczaj ulegały rozkładowi. Wśród znalezisk znajdują się tkaniny, fragmenty odzieży, obuwie, drewniane naczynia, łuczywa i pozostałości posiłków.
Nowożytna eksploatacja opierała się w coraz większym stopniu na wypłukiwaniu soli wodą i odprowadzaniu solanki do warzelni. Rozbudowana infrastruktura salinarna obejmowała chodniki, zbiorniki, rurociągi i urządzenia transportowe. Historyczny przemysł solny ukształtował strukturę społeczną osady, sieć komunikacyjną i krajobraz całego regionu.
Część kopalni została udostępniona jako trasa turystyczna Salzwelten Hallstatt. W 2025 roku kopalnię i dotychczasową kolej linowo-terenową zamknięto w związku z przebudową infrastruktury. Zakończenie przedsięwzięcia i ponowne udostępnienie kompleksu zaplanowano po wykonaniu nowej kolei i obiektów obsługi ruchu turystycznego.
Stanowisko archeologiczne