Gerszona Dua-Bogena, która znajdowała się w budynku do 1994 roku. W 1960 roku założono księgę wieczystą, w której z tytułu zasiedzenia właścicielem synagogi zapisany został Skarb Państwa. Wówczas również zmieniono nazwę spółdzielni. W 1962 roku została wpisana do rejestru zabytków.
Po 1990 W 1991 roku wojewoda płocki przekazał posesję wraz z budynkiem synagogi gminie Płock. W 1992 roku przestał być użytkowany przez spółdzielnię i od tego czasu stał opuszczony. W 1997 roku na mocy ustawy o restytucji mienia żydowskiego, synagogę odzyskała Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie, która w 1998 roku sprzedała ją miastu Płocku za 224 tysiące złotych. Zgodnie z umową sprzedaży zastrzeżono, że w obiekcie nie może być innych miejsc kultu, oprócz żydowskiego, garbarni, toalet publicznych, łaźni oraz miejsc związanych z rozrywką. Miasto od tego czasu planowało umieszczenie w synagodze Płockiej Galerii Sztuki oraz małego muzeum poświęconego płockim Żydom. Jednak koncepcję tę odrzucił prezydent miasta Mirosław Milewski, który swą decyzję argumentował tym, że miasta nie stać na zainwestowanie w nową galerięHubert Woźniak, Na ratunek bożnicy płockiej - gazeta.pl, 16.05.2004 (Ostatnia aktualizacja: 16.05.2004).