Deep house – podgatunek muzyki house, który ukształtował się w połowie lat 80. XX wieku, przede wszystkim w Chicago, jako bardziej nastrojowa, harmonicznie bogatsza i mniej surowa odmiana wczesnego house’u. Gatunek łączy charakterystyczny dla house’u rytm four-on-the-floor z wpływami soulu, jazz-funku, funku, disco i w części nagrań także garage house’u.

Za jednego z najważniejszych pionierów deep house’u powszechnie uznaje się Larry’ego Hearda, publikującego m.in. jako Mr. Fingers. Jego nagrania z połowy lat 80., zwłaszcza „Mystery of Love” i „Can You Feel It”, są regularnie wskazywane jako dzieła, które nadały muzyce house bardziej „głębokie” brzmienie: cieplejsze akordy, melancholijny nastrój, większą muzykalność i subtelniejszą dramaturgię.

W późniejszych dekadach deep house rozwijał się zarówno jako nurt klubowy, jak i jako szeroka estetyka produkcyjna. W latach 90. jego język współtworzyli m.in.